Öncelikle hala yaz olan mis gibi bir ege havasından selamlar :)
Bugün kafamı meşgul eden bir konuyu sizinle paylaşmak istiyorum.Konumuz şu:arkadaş.Hepimiz yanımızda aynı şeylerden hoşlandığımız,aynı şeylerle mutlu olduğumuz,kendimiz gibi arkadaşlar isteriz.Bulmak zor.Buluncada kaybetmemek isteriz.Alttan alırız,destek oluruz ne bilim bir şeyler yaparız işte.Herkes kendine göre.
Ama bazen bu kendimiz gibi sandığımız insanı yada insanları bulunca seviniriz her şeyimizi paylaşırız, fakat zamanla anlarız ki bu işte bir gariplik var.O sizin canım, cicim, kardeşim, ay biz aynıyız dediğiniz kişi bir bakmışsınız evet sizin kopyanız.Siz ne yapıyorsanız o da yapıyor.Daha doğrusu yapmıyor yapıyor gibi yapıyor.Hayır bunu yapanları kınamıyorum tabi ki buda bir meziyet ama garip. Değişik bir efor harcama şekli.Sizin mutlu anınızı çekemeyip sırf siz onu dinleyin diye yalandan mutluluk hikayeleri,yada üzgün olduğunuzda o daha üzgünmüş gibi palavradan sözler...İnanılmaz bir ben merkezcilik,saçma bir yarış hali.İnanın ben anlayamıyorum böyle insanları.Herkesin mutluluğu,hüznü,başarısı,başarısızlığı,aşkı sevdası,kendine.kimse karşısındakinin yaşadıklarına tepki verecek kadar anlayamaz ki birbirini.Sadece paylaşıp dinleyip ortak birşeyler hissedip yorum yapabilir yaparsa.
Kimse kimsenin hatası yüzünden yargılanamaz aynı zamanda kimse kimsenin başarı yüzünden de arşı alaya çıkarılmaz.Benim başım ağrıyor olduğunda seninde başının çok fena ağrıyor olmasına gerek yok mesela.Ben mor giydim diye seninde mor bir şeyinin o anda üstünde olmasına , ve o an üstünde yok diye açıklama yapmana gerek yok mesela.Herkes tek bir kişiyi sevemez.Tüm ilgi her zaman tek bir kişide olamaz.Rol çalmaya gerek yok.Herkes kendini belli ediyor zaten.Yarış anlamsız.Kopya olmaya gerek yok.Siz teksiniz zaten bir tane daha yok.İsimler aynı olsa bile dnalar farklı rahat olun.Kendinizi sıradanlaştırmayın.Orjinal olun.Kendinizi sevin daha ne diyeyim :)
Bugün kafamı meşgul eden bir konuyu sizinle paylaşmak istiyorum.Konumuz şu:arkadaş.Hepimiz yanımızda aynı şeylerden hoşlandığımız,aynı şeylerle mutlu olduğumuz,kendimiz gibi arkadaşlar isteriz.Bulmak zor.Buluncada kaybetmemek isteriz.Alttan alırız,destek oluruz ne bilim bir şeyler yaparız işte.Herkes kendine göre.
Ama bazen bu kendimiz gibi sandığımız insanı yada insanları bulunca seviniriz her şeyimizi paylaşırız, fakat zamanla anlarız ki bu işte bir gariplik var.O sizin canım, cicim, kardeşim, ay biz aynıyız dediğiniz kişi bir bakmışsınız evet sizin kopyanız.Siz ne yapıyorsanız o da yapıyor.Daha doğrusu yapmıyor yapıyor gibi yapıyor.Hayır bunu yapanları kınamıyorum tabi ki buda bir meziyet ama garip. Değişik bir efor harcama şekli.Sizin mutlu anınızı çekemeyip sırf siz onu dinleyin diye yalandan mutluluk hikayeleri,yada üzgün olduğunuzda o daha üzgünmüş gibi palavradan sözler...İnanılmaz bir ben merkezcilik,saçma bir yarış hali.İnanın ben anlayamıyorum böyle insanları.Herkesin mutluluğu,hüznü,başarısı,başarısızlığı,aşkı sevdası,kendine.kimse karşısındakinin yaşadıklarına tepki verecek kadar anlayamaz ki birbirini.Sadece paylaşıp dinleyip ortak birşeyler hissedip yorum yapabilir yaparsa.
Kimse kimsenin hatası yüzünden yargılanamaz aynı zamanda kimse kimsenin başarı yüzünden de arşı alaya çıkarılmaz.Benim başım ağrıyor olduğunda seninde başının çok fena ağrıyor olmasına gerek yok mesela.Ben mor giydim diye seninde mor bir şeyinin o anda üstünde olmasına , ve o an üstünde yok diye açıklama yapmana gerek yok mesela.Herkes tek bir kişiyi sevemez.Tüm ilgi her zaman tek bir kişide olamaz.Rol çalmaya gerek yok.Herkes kendini belli ediyor zaten.Yarış anlamsız.Kopya olmaya gerek yok.Siz teksiniz zaten bir tane daha yok.İsimler aynı olsa bile dnalar farklı rahat olun.Kendinizi sıradanlaştırmayın.Orjinal olun.Kendinizi sevin daha ne diyeyim :)
Yorumlar
Yorum Gönder